Κέδρος Μοντάνα Creek Gold Rush

The Cedar Creek Mining District is located in Mineral County, Montana on the east slope of the Bitterroot Mountains, southwest of what is now the town of Superior. The district encompasses Cedar, Quartz and Trout Creeks and their trib-utaries, which originate near the crest of the northwestward extension of the Bitterroot Range.

The creeks flow northeastward to the Clark Fork River. Mineral County is bound by Missoula and Sanders counties and shares a border with the State of Idaho.

Mineral County

Mineral County encompasses 1,223 square miles. Its land is 82% National Forest and is managed by the US Forest Service. 3% of the land is owned by the State of Montana and 15% is privately owned. The county’s rich mining history lends its name.

Most of the county topography is quite rugged with elevations ranging from 2500 to 8000 feet above sea level.

There are 87 miles of river, 650 miles of streams and over 50 high mountain lakes to compliment the innumerable alpine meadows, magnificent waterfalls and jaw dropping vistas.

The Mineral County area started being developed following the construction of the Mullan Trail in 1859. Prior to clearing and cutting of the trail, extremely dense forests of giant cedars, ponderosa pine, hemlock,tamarack and fir made traveling through the area arduous and very dangerous. Captain Mullan forbade any of his men to search for gold for fear a "gold rush" would disrupt the trail construction.

On September 11, 1865 the first two claims were filed, on the St. Regis River. W. W. Johnson, who had worked as a surveyor on the Mullan Trail, filed a gold claim, the "Missoula Gold and Silver Quartz Ledge," and Peter Toft filed the "Beaver Gold and Silver Quartz Ledge." Sketchy historical records fail to indicate whether either claim was ever actually worked.

History Of The Cedar Creek Gold Rush

In the fall of 1868, a French Canadian prospector, Louis Barrette had ran out of luck and dreams working the gold fields of Northern Idaho. Despondent and broke, he set out for the French Canadian encampment of Frenchtown, Montana located along the Mullen Road. Barrette hoped that the kindness of his fellow countrymen would shelter him through the harsh Montana winter.

Traveling from Idaho to Montana, Barrette followed the St. Joe River to its headwaters in the Coeur d’ Alene Mountains. As he rode along the summit trail he noticed a deep basin on the Montana side that, to his gold prospector’s eye, looked promising. However winter was moving in and he needed to proceed to Frenchtown before snow fall in the high country prevented his passage.

Barrette firmly resolved that he would put together supplies and return to prospect the area in the spring.

On his journey to Frenchtown, Barrette met Adolph Lozeau, a fellow French Canadian who operated a ranch about five miles east of the mouth of Cedar Creek. Lozeau Forty Mile House had been a stop for wayfaring travelers along the Mullen Road for two years. Lozeau would turn out to be a pivotal character in the saga of the Cedar Creek Gold Rush.

Fortune and circumstances delayed Barrette's return to the valley of his dreams. It was not until late fall of 1869 that Barrette was able to assemble equipment and supplies and return to Cedar Creek. Barrette and his partner, Basil Lanthier, traversed the steep cedar-clad gulch on saddle horses accompanied by a string of pack horses loaded with sufficient provisions to last them for several weeks.

Barrette and Lanthier's departure from Frenchtown was not a well-kept secret. Rumors and speculation on the success of their exploration were common gossip. All ears waited to hear of a new gold strike or another failure.

Tired, yet jubilant, the partners arrived at Cedar Creek and then continued up stream about four miles until they βρήκε χορτώδους λιβάδι που βρίσκεται στις εκβολές του Cayuse Creek. Lathier πήγε σχετικά με τη ρύθμιση κατασκήνωση βάσης τους και Barrette κατευθύνθηκε προς το ποταμάκι.

Lady Luck χαμογέλασε! Στις 9 Οκτωβρίου του 1869, ανακαλύφθηκαν χονδροειδείς ψήγματα, όπου τα νερά του κολπίσκου Cayuse εντάχθηκαν Cedar Creek. Ξεπεραστούν με «Πυρετός Χρυσό" Barrette και Lanthier δεν ήσαν ικανοποιημένοι με πρώτες τις προοπτικές τους και ήταν αποφασισμένοι να διατηρήσουν την αναζήτηση για το βάραθρο πλουσιότερη συμπυκνώματα.

Έχοντας επίγνωση των αναπόφευκτη φυγή μία φορά είδηση της ανακάλυψης τους ήταν γνωστή, που ήθελε να βρει την καλύτερη τοποθεσία στην περιοχή και να διακυβεύεται η πριν από την σμήνη βιασύνη του χρυσού αιτούντων που θα φυλή σε μια απεργία είχε μία ευκαιρία να υποβάλει αξιώσεις στην περιοχή.

Τέλος, ικανοποιημένος με τα κοντά δέκα ουγκιές χρυσού έχει συγκεντρώσει από τις δύο τρύπες δοκιμής, Barrette τεκμηριωμένης αξίωσης ανακάλυψη του για την "Louiseville Bar", η οποία είναι πλέον εντός των ορίων των Ναρκών Cinker του.

Ήταν πλέον τέλη Νοεμβρίου. χειμώνα έπιασε τα βουνά και Barrette και προμήθειες Lathier ήταν οριακά μικρός. Δύο μεταλλοδίφες επέστρεψε στο ράντσο Lozeau για ανεφοδιασμό. Έδειξαν Lozeau το χρυσό και ζήτησε τη βοήθειά του για να ταξιδέψουν στην Frenchtown για διατάξεων. Barrette και Lathier γνώριζαν ότι αν πήγαν πίσω στο στρατόπεδο κερδοσκόπους θα τους ακολουθήσει πίσω στην ανακάλυψή τους.

Νέα της απεργίας χρυσού ήταν μεγαλύτερο μυστικό από Αδόλφος θα μπορούσε να κρατήσει. Χαλάρωσαν με υγρό, "βρήκαν χρυσό" γλίστρησε από τα χείλη Lozeau και η βιασύνη ήταν! Με το φως της ημέρας το επόμενο πρωί πάνω από 100 μεταλλοδίφες ήταν μανιωδώς κρυπτογράφησης πάνω-κάτω την αποχέτευση.

Στις αρχές Δεκεμβρίου, συνάντηση ενός ανθρακωρύχου εγκατεστημένο το Barrette Mining District και έχει οριστεί η πόλη της Λουισβίλ σχετικά με την απαίτηση ανακάλυψη Barrette ως το αρχηγείο περιοχή. Άσχημα συναισθήματα προέκυψαν όταν τα Deer Lodge εφημερίδα, η "Νέα North-West" ανέφεραν ότι η πόλη της Λουισβίλ πήρε το όνομά της από τη γυναίκα Lozeau του, Louise και μετά δεν Louis Barrette. Adolph Lozeau είχε λάβει πίστωση για την ανακάλυψη, όταν στην πραγματικότητα δεν είχε καθόλου μέρος στην απεργία των εταίρων.

Όπως χρυσό άσυλο από όλη την επικράτεια έτρεξαν να Cedar Creek, η Barrette Mining District μετακόμισε στη θέσπιση των κανόνων για τις απαιτήσεις κατάθεσης. Η διάρκεια της αγωγής ήταν περιορισμένη στα 200 πόδια, με το πλάτος να μην υπερβαίνει τα 9 μέτρα μέχρι την τράπεζα πάνω από το υψηλής στάθμης της θάλασσας σε κάθε πλευρά του κολπίσκου. Κάθε νέα άφιξη επετράπη μία μόνο αίτηση, με την εξαίρεση των Barrette, ο οποίος επέτρεψε μια πρόσθετη απαίτηση για την Νο. 1 απαίτησή του ανακάλυψη.

Λέξη της απεργίας χρυσού ταξιδεύει ο άνεμος και εξαπλώνεται σαν φωτιά. Η απεργία στις Cedar Creek δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Χρυσό αιτούντων προσήλθαν μαζικά στις θυρίδες των παροξυσμό. Ο ανταποκριτής για τη Νέα Βορειοδυτική εφημερίδα, εγγράφως από Missoula, ανέφερε. "Missoula έχει φυσικό περιβάλλον για μια εβδομάδα". Οι «φύλακες ξενοδοχείο, οι έμποροι, υπάλληλοι, αδρανής άνδρες και loafers, πηγαίνουν όλα. . . .

Αυτή η έντονη μετανάστευση σε μια τέτοια απομακρυσμένη και ελεγχόμενη περιοχή παρουσιάζονται τεράστιες προκλήσεις στον τρόπο της διατροφής και της έλλειψης στέγης. Σύντομα 60 μουλάρι τρένα πακέτο χύνεται το φαράγγι πώλησης gumboots, Tarps, μπέικον και φασόλια. Κατοικίες ήταν ανεπαρκής με την πλειοψηφία της κατοικίας απλώς πρόχειρες παράγκες γίνονται από βούρτσα, κλαδιά και καμβά. Οι εφημερίδες περιοχή προειδοποίησε την Stampeders να πάει "καλά επιστρωμένα, blanketed και σφιγμένο".

Περιόδους κακοκαιρίας, ελλείψεις τροφίμων και επικίνδυνες συνθήκες, δεν αποθαρρύνει εκείνους που υπέστησαν χρυσό πυρετό. Εντός του μήνα το χιόνι-συσκευασμένο αποχέτευσης ήταν parceled σε σχεδόν 2.500 χωριστών δηλώσεων. Μετριάζει έτρεξε υψηλή, η βία ήταν κοινή θέση και να διεκδικήσουν άλματα ήταν ασυγκράτητη. Εκτιμάται ότι 3.000 άνδρες wintered το έτος στο βάραθρο και ήταν επισκέφθηκε τρεις φορές ότι πολλά περισσότερα. Ότι πρώτου χειμώνα ήταν μόνο άντρες, όπως δεν υπήρχαν γυναίκες στο ποταμάκι το 1869.

Saloonkeepers, σιδεράδες και οι έμποροι ήταν εξίσου ενθουσιασμένοι όπως οι ανθρακωρύχοι περίπου δυναμικό Cedar Creek του. Οι νέοι κάτοικοι της Louisville, Mugginsville, Cedar Junction and Lincoln City watched with glee as these entrepreneurs ambitiously opened for business. Mining camps arose and were abandoned quickly as the focus of placering shifted around the district. The Helena Daily Herald reported on March 3, 1870 that, "Louisville had 680 houses; Cedar Junction 91. Wages are $4 - $5 a day." "Louisville ... prospecting is ... running as high as $1.250.00 a pan.

The population of the district rose upwards of 10,000 by some estimates. In 1870, Forest City, on Cedar Creek itself, reached a population of over 7,000 and was considered a commerce center for many towns in the area including Missoula. As in any gold rush, whiskey flowed, fortunes were made and lost and lives were forever changed.

Early production from the Cedar Creek Rush has been estimated as high as $10 Million Dollars. The gold mined from Cedar Creek was notably fine; some gold that was 982 fine was recovered and it was not unusual for it to be as high as 960 to 970 fine. At the time of the Cedar Creek Strike, gold was traded at $20.50 an ounce. When one applies today's price of gold at over $1,000.00 an ounce to the calulation, the numbers are indeed impressive. Miners are notoriously closed mouth, but a few have been known to brag, so it is impossible to know the true value of the strike, however it was credible treasure and an awesome adventure.

Cedar Creek also had its share of hardrock mining. The Amador copper mine was originally discovered in 1889 by cutting into a large ore body 165 feet below the bed of Cedar Creek, but wasn't fully worked until 1900. A townsite was laid out 11 miles below the mine, with a rail line connecting the two. Potential investors were brought out by train from the east and sold shares in the mine and lots in the townsite. A small smelter was built on Cedar Creek to process the ore. In 1919 the railroad tracks were removed in favor of hauling ore by truck. Much of the old rail bed is the foundation for the Cedar Creek Road as it is today.

There was placer mining activity along these creeks or their tributaries almost every year up to World War II. From 1946 through today, a handful of hardy miners continue their quest of the elusive golden mineral.

Welcome to Cedar Creek and may you find color in the bottom of your pan!

Rate Article

Related Videos
Play Video How to Spice Up Your Life With Herbs!	Play Video Arizona Fossil Creek Fishing Guide	Play Video How to Play the Song "Cripple Creek" on a Fiddle	Play Video Deconstructing 40 Creek	Αναπαραγωγή βίντεο Πώς να παίξετε Salt Creek για την Fiddle

Απαριθμούνται κατωτέρω είναι περισσότερα άρθρα που σχετίζονται με το παραπάνω άρθρο από το "Αθλητισμός και Αναψυχή" κατηγορία του.

Οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το παραπάνω άρθρο, «Κέδρος Μοντάνα Creek Gold Rush» ενδιαφέρονται επίσης για τα σχετικά άρθρα που αναφέρονται παρακάτω: